Osteopatia zajmuję się diagnostyką i leczeniem bólu, leczeniem schorzeń ortopedyczno-neurologicznych, leczeniem manualnym zaburzeń funkcjonalnych organizmu, diagnostyką chorób z innych działów medycyny, które mogą powodować ból, dyskomfort lub upośledzenie funkcji.

Dzięki osteopatii i wiedzy medycznej mogę postawić precyzyjną diagnozę, a następnie dobrać odpowiedni zestaw technik leczniczych. Stale zgłębiam fizjologię, anatomię, biochemię organizmu oraz dziedziny medycyny które pozwalają mi stawić trafną diagnozę.

Tym, co wyróżnia osteopatię i tym, co mnie w niej zarazem fascynuje – jest holistyczne podejście do pacjenta. Według zasad osteopatii, żeby odnaleźć przyczynę problemu, nie należy koncentrować się wyłącznie na bezpośrednich objawach. Warto szukać głębiej, zwracać uwagę na, wydawać by się mogło, niezwiązane ze zgłaszaną chorobą dolegliwości i szukać zależności. Postępowanie terapeutyczne obejmuje pogłębiony wywiad i badanie. Dopiero na tej podstawie możliwe jest postawienie diagnozy i dobór odpowiednich metod przywracających homeostazę organizmu.

Osteopatia jest dziedziną medycyny, która rozwija się od roku 1874. Twórcą był amerykański lekarz – dr A.T. Still, który jako pierwszy użył tego terminu, zdefiniował jego znaczenie oraz założył szkolę kształcącą przyszłe pokolenia terapeutów. Obecnie na całym świecie fizjoterapeuci i lekarze szkolą się, chcąc zostać specjalistami osteopatii. Dziedzina ta mocno rozwinęła się pod względem założeń, działań i badań, a kolejne pokolenia terapeutów pokazują, jak ogromny skutek przynosi tego typu leczenie.

 

Osteopatia zawiera działy, które nie mają bardzo ściśle określonych granic ale można by się pokusić o wyodrębnienie poszczególnych dziedzin:

  • osteopatia narządu ruchu,
  • osteopatia trzewna,
  • osteopatia czaszkowo-krzyżowa,
  • osteopatia ginekologiczna,
  • osteopatia pediatryczna,
  • osteopatia ortodontyczna,
  •  osteopatia otolaryngologiczna.

 

Osteopaci leczą najczęściej:

  • bóle kręgosłupa,
  • bolesny bark,
  • bóle kolan,
  • dolegliwości bólowe powstałe w wyniku pracy siedzącej,
  • bóle pooperacyjne,
  • bóle głowy i migreny, bóle napięciowe głowy,
  • naciągnięcia i skręcenia,
  • bóle mięśni i stawów,
  • rwę kulszową,
  • urazy sportowe,
  • zastoje limfatyczne,
  • dolegliwości i choroby trzewne,
  • dolegliwości wieku dziecięcego: kolki, wymioty, trudności z karmieniem, zaburzony odruch ssania, opóźniony rozwój, powtarzające się zapalenie ucha,
  • dolegliwości związane z ciążą: bóle pleców, bóle pachwin, obrzęk nóg, a także pomagają w przygotowaniu do porodu, powrocie do aktywności fizycznej po porodzie naturalnym i cesarskim cięciu.